Kotunu giyinmiş bıyıklarını kesmiş bir yeniçeri
Kör bir ata binmiş gömleği kan lekesi
Galata Köprüsü’nde tek başına meydan okur Bizans’a
Köprüden tramvay geçer içinden kadınlar geçer
Köprüde ilk kez tramvay gören at
Şaşkın ve delidir atar kendini denize
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta