Ancak kabuk bağlamışken istiklalden kalma yaralar,
Üç evin gözbebeği gözlerini aralar.
Adını Şadiye koyarlar
Şad olsun diye!
Bazen yüksek tepelerde, bazende atın üstünde bulur da rüzgar; saçlarını okşar..
Upuzun saçları melet ırmağı gibi dökülür beline
Neden burdayım daha?
Neden hayattayım hala?
Yaşanırsa güzeli günlerin,
Hatrı kalacak güllerin..
Hüznün de var bi matemi…
Yaslı evin aynalarını mı saracak bu tüller,
Güzü bahara karışmış bir hiçliğin ortasında
Ve ayın dolusunda
Hatıralar akarken çerçevelerden
Haykırırım sessizce
Yüzümde şaklayan her gerçekten
İntikamdır inkar
Bir fotoğrafın vardı bir ben,
Bir sen vardın hayal bir de ben
Kelimeler raks ederdi baktıkça da
Tutup sıraya sokardım onları
Uzar giderdi deryaların üstünden ufuk çizgisinin ötesine
Her güzel şey sendin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!