-I-
Senelerdir kan ağlayan Tunuslu bir yasemin
Sarıyor şu dünyayı domino coşkusuyla
'Kalk git! ' diyor, 'Kalk git! ' o zalim tiranlara
Uyarıyor dünyayı halk kokusuyla.
İpekli yorganı atıp üstünden
Tarıyorken saçını kuaför Leyla(*)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta