Gülümser deniz,
köpükten apak kıvrımları,
lacivert renginin içinde erir.
Saklanır aynı çiçekte yüz,
biri dağın yamacına asılı yaprakta,
diğeri bende açar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




& Y a S e M i N
Gülümser deniz,
Köpükten apak kıvrımları,
Lacivert rengin içinde erir.
Saklanır aynı çiçekte yüz;
Biri dağın yamacına asılı yaprakta,
Diğeri bende açar.
Biri bahar,
Ağlar bendeki Kış.
Gülümser deniz,
Köpükten apak kıvrımları,
Zulümdür.
Dokunur,
Yüreğim donar;
Buza kesmiştir yasemin,
Ölü çiçekleriyle kuru dallarda sallanır aşk.
Tebrikler sayın Ali Arslan
tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta