Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ucu yok bucağı yok
Sınırı yok sonu yok
Dedimya özlem dolu bir sevgi
Daha bundan fazla sevemem ki
Çok hoş ve tatlı bir anlatım
Kutlarım Zernişan Hanım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta