Bu dünyada tek korktuğum düşmanım
Doğduğumdan beri bırakmaz beni
Ne değnekten korkar nede sopadan
Benimle birlikte yaşayıp gider
Çok mücadele ettim laftan almıyor
Bağır çağır hiç oralı olmuyor
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Değerli üstadım kaleminizden dökülen duygu dolu satırları okumak güzeldi. Kader ve alın yazısı insanı mezara kadar takip eden en yakın ve acımasız dostudur. Amma bu dünyada farklılıklar olmasa acaba bu dünya yaşanılır mıydı? Kaleminiz var olsun. Selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta