Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsan da mevsimler gibidir; kışı da vardır, yazı da.Her zaman bahar olmaz ki!Her zaman aynı mevsim olsaydı, o kadar çok ,tadını alamazdık yaşamın.Boşver, yaşamak böyle daha güzel inanın.
Ben hem duygulanıyorum, hem de düşünüyorum ;sizin şiirlerinizle.
Çok çok teşekkürler size...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta