yalnızlığın en zengini1957
yaşayabilseydik bu ilkbaharı
o dallardaki çiçekler
bizim resimlerimiz olacaktı
renklerimizin tafında ne
meyvelerimiz ne tatlarımız
hayatımızın ortagı olacaktı
kaçtı bir kere bahar
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta