Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam...
Ben seninle bir gün Veyselkarani'de haşlama yeme ihtimalini sevdim.
İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında
Ankara'da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman
özlemeye başladım herkesi...
Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel bir şiir. gerçekten
çok güzel
selamlar olsun o ihtimale
selamlar olsun o ihtimale
selamlar olsun o ihtimale
selamlar olsun o ihtimale
selamlar olsun o ihtimale
selamlar olsun o ihtimale
Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim!
Hayatımızda yer eden bir cümledir artık 'Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim! '
İnce zekasını her şiirinde görebiliyorum. Süpersinnnnn .........
İhtimal ki sevginin ihtimali,gelinliği giydiremediğimiz sevgililerimizin bizi sevebilme ihtimallerine giydiriyoruz bembeyaz gelinlikleri,anlamasalarda bu çaresizlikleri...Taklitsiz saygılar
Bu şiir ile ilgili 90 tane yorum bulunmakta