Sanma dil yarası gelir geçer
Unutulur uçar gider
Bilmiyorsun bilmezsin
İnsanın ciğerini kurşun gibi deler
Kırarsın sızlaya sızlaya kanar kalbim
Sustukça yıtkındukca dolar gözlerim
Beddua edemem acı söz söyleyemem
Yaşattığını yaşa der susarım içimden
Dilerim döktüğün gözyaşı kadar
Düşsün gözlerinden acı damlalar
Kırdığın kadar kırıl ki anlarsın o zaman
İnsanın canı içten içe nasıl yanar
Bir gün aynaya baktığında
Gözlerinde benim hüznümü gör
Sessizliğimin ağırlığı çöksün omzuna
O zaman anlarsın belki
Sözlerin nasıl yaralarmış
Bir kalbi incitmenin
Sessiz bir ahı varmış
Ben yine susarım ah etmem sana
Gecelere dert anlatırım yana yana
Ama kırılan kalbimin feryadını
Sessizce bırakıtım Allah'a
Bir gün vicdanın konuşur
Sana hesabını sorar
O zaman anlarsın işte
Bir kalp nasıl paramparça olur
Benim ahım yok dilimde
Ama içimde derin bir sızı
Allah görür her şeyi
Hiçbir gözyaşı kalmaz gizli
Ve o gün geldiğinde
Hatırlarsın suskunluğumu
Anlarsın bel ki geç de olsa
Bir kalbi kırmanın yaşattığı o acı hüznü
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 13:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!