yalnızlığımın karesiydin sen
kare kökünü alınca
bize bölünüyordu
kalamayanlar..
ben hep eksilendim,
kendimden sonralara
ve sana...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




harikaydı........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta