Kim derdi ki bir gün çekip gidecek,
Canlıydı gördüm,cansız bedeni kefen giyecek,
Hemite’den toprak gidecek mezarına serpilecek,üstünde de otlar bitecek
Garip Kemal’im yurduna hasret gidecek.
Canından can alır ecel sonunda,
Bırakıp her şeyi O’da göçtü dünyadan
İçine doğdu sanki, bir anıt dikti sonkez sesini duyurdu
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta