Sevgilim,
Ölüyor musun, neden gülmüyorsun?
Senden sual ediyorum
Kötüyüm diyorsun, çok kötü!
Gittiğin yerde çiçekler açmıyor mu?
Günler geçmiyor mu?
Şimdi hangi mısrayı işlesem yüreğine?
Benden önce söylenmiş tüm şarkılar
Hepsi yine sana
Ezelden tüm güzellerde sen gelmişsin vücuda
Hepsine senden pay düşmüş de
Yine eksilmemişsin
İnsan ne kadar yorgun olursa olsun
Huzursuzken uyuyamıyor
Her gece uykularımı beşe bölüyorum
Küçük lokmalar halinde yutuyorum
Trene hep geç kalıyor
Bilmem daha kaç şiir yazdım sana
Söyleyemedim pek çoğunu
Kelimelerden utandım
Hepsi yarım kaldı
Yarım kaldım
Yarım kaldık
İnan ki seni çok özlüyorum
Buna kalem şahit
Varlığın yetmezken bana
Yokluğun taşıyor gözlerimden
Bir insanı sevmeye yokluğundan başlanırmış
Hiçbir şeye gücüm yok seni kaybettiğimden beri
Ne bir kalem, ne fırça, ne de kamera tutuyor artık ellerim
Yalnız fotoğraflarını biriktiriyorum gördükçe
Ve her gün yeniden doğuyorum seni sevdikçe
Her gece ölmek de içinde
Soranlara bir hoşlantı derdim
Gelir geçer
Geldi ancak geçmedi
Hayretler ettim
Umarsız tükettiğim kelimeler
Belki de sandığım kadar iyi bir insan değilimdir
Ailem o kadar da salih ve erdemli değildir
Pek de doludizgin geçmemiştir yıllar
Dostlarımı iyi seçememişimdir belki
Kulluğum sandığımdan daha kusurludur
Aldandım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!