Duvarlar
Önümde sıra dağlar gibi duvarlar
Öyle bir sevdaya düştüm ki
Bir yanda ben ağlarım
Bir yanda duvarlar ağlar
Her sözümde çıkar karşıma
GEÇTİ ÖMRÜM BOŞUNA
Geçti ömrüm boşuna, yolunda bir zalimin
Kurudu yapraklarım, baharım kışa döndü
Bilmem nasıl duyursam, çığlığını kalbimin
Kayboldu ümitlerim, karardım taşa döndüm
TÜRK GENCİNE
Saklarken içine ışıkları o karanlıklar
Basıyor bağrına güneşleri kara topraklar
Devrilerken dev çınarlar sökülerek yerinden
Feryatlar yükselirdi acıyla ta derinden
SEN GİTTİN DE NE OLDU SANKİ
Bembeyaz bir örtü
Kaplamış her yeri
Gecenin ortasında ben
Bir de sokak köpekleri.
BU ATEŞİ SEN YAKTIN
Allah’ım bu nasıl bir şeymiş böyle
Ağlasam mı gülsem mi bilemiyorum
Talihin elinde oyuncak oldum
Şu kara yazımı silemiyorum
KUTLU YOL
Çocukken tanışmıştım ilkokulda seninle
Büyülemiştin beni haşmetli tarihinle
Bilmezdim daha önce, senin büyüklüğünü
Bu gün yine başım dumanlı
Bu gün yine başım dumanlı
Hiçbir şeyi görmüyor gözüm
Çöl ortasında açan çiçek gibi
Ben de sana öksüzüm
Bir Kış Günü
Bir mart günü görmüştüm
Soğuk bir kış günüydü
Seni ilk gördüğüm gün
Nedenini nasılını
Sen biliyorsun ya gülüm
BENİM GİBİ SEVENİN OLMAYACAK BİLESİN
Küsmedim ki ben sana; küsmedim, darılmadım
Sevmiyorum demene inan ki kırılmadım
Gidip başka birine kol açıp sarılmadım
Benim gibi sevenin olmayacak bilesin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!