Yine geçti ömrümüzden bir gün,
Nedeni bilinmez bir sıkıntı içinde.
Ruhumuz huzursuz,hayatımız anlamsız
Yaşanır mı bu zalim dünya içinde.
Mutlu ve huzurlu geçen şu ömrümüz
Oldu bize kabus dolu son günümüz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta