Güneşin dalgalarla yayılan ışığında yüzünü seyrediyorum.
Gözlerine kenetleniyor gözlerim ben kayboluyorum.
Seninle iken ben, ben değil sen oluyorum.
Hayat kalmak ile yaşamak arasında ki farkı anlıyorum.
Nefesini tenimde hissedince kavruluyor bedenim.
O yaramaz bakışlarla bakınca anlıyorsun ki seninim.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta