Güneşin dalgalarla yayılan ışığında yüzünü seyrediyorum.
Gözlerine kenetleniyor gözlerim ben kayboluyorum.
Seninle iken ben, ben değil sen oluyorum.
Hayat kalmak ile yaşamak arasında ki farkı anlıyorum.
Nefesini tenimde hissedince kavruluyor bedenim.
O yaramaz bakışlarla bakınca anlıyorsun ki seninim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta