Yaşanmamış Ömrün Olayım Şiiri - Salim Diyap

Acıya susulmaz, haykır!
Ah'ın olayım.
Çığlığın, isyanın, soluğun
paralasın yüreğimi.
Öfkeni hissettir bana, kinin olayım.

Acıya susulmaz bundan ziyade,
hıncahınç öfke dolu
o kızıl gözlerinle bak bana.
Yaslan gövdeme, yüreğime yakın dur,
silahın olayım.

Seni bana bölen,
benden alıp sana veren
sevdan olayım.

Yolun olayım varılası yerlere,
gönlün olsun, özlemin olsun,
göçer olsun, konar olsun,
üç, dört, beş… bin olsun,
özlemin olayım.

Mevsimini seven bir çiçek gibi
kucakla baharı,
güneşe dön yüzünü,
rüzgârla oynaş,
kokularla çağır beni.
Çanağında konaklayan,
tozuna bulanan,
balını çalan
arın olayım.

Yüreğindeki sevgiye denk
inat olsun susuşun.
Her acının izinde yeşersin gülüşün,
beklenmedik zamanlarda dönüşün olayım.

Gelmemiş olsun gidenlerin,
bitmemiş olsun sürüp giden özlemin,
uzamış ah'ın, müjdeli haberin,
o acı yüklü ağır tebessümün olayım.

Her insan konuşur eskimişleriyle,
masallar ondan güzel.
Çocukların sevdiği hiçbir şeyden ürkmem ben;
anlat bana ve körükle acılarını.
Ocakta yanan ateşin;
evvel zaman içinde, kalbur samanın olayım.

Saklama eskimiş libas gibi
üzerinde hırpani duran yenilmişliğini.
Saklama nemli gözlerini;
gidemediğin diyar, kavuşamadığın yar,
acılara heder olmuş, yaşanmamış
ömrün olayım…