Yok aslında farkımız yalan dünyada yerinse gönül bahçemde
Kokardın her mevsim adını bilmediğim nice çiçekler gibi
Alır götürürdün diyardan diyara koynunda tatlı rüyalarla
Sen bir bakarken gözlerime ben orada ölürdüm kömür gözlüm...
Sarhoş ederdi her nefesin dudaklarından dökülen tek cümlede
Çıkartırdın beni baştan yay gibi kaşlarınla bir bakış yeterdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta