yaşamaktan korkuyoruz. Hepimiz de biraz biraz bu korkudan var.
Şarkı söylemekten, şarap içmekten, amansızca sonsuzluğa koşmaktan, okumaktan, yazmaktan, savunmaktan bir şeyleri, kırlarda menekşeleri sevmekten, aşık olmaktan ve küfürden...
Evet korkuyoruz.
Yaşamaktan, heyecanla yanmaktan tastamam korkuyoruz.
Bu yüzden hiçbir vakit yaşayamıyoruz. Ve yaşamsız ölüyoruz...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta