Öyle bir dokunmadır ki benlik.
Ruh bedene gerçek dokunmayı anlatır dokunabildiğinde.
Gördüğümüz bedenimizle hüküm verdiğimizi sanıyoruz oysa göremediğimiz ruhumuzdur bedenimize yön olan.
İşte orada başlar yaşam.
Bir görüş dile gelir içten göz ardı ederiz kimi zaman.
Kendimizi gözlemleriz bir duyuşta.
Kendimize kapatırız çoğu zaman gözlerimizi.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta