İnsan gelip geçer kendinden bir an.
Varolan geçiş, varlığımızın geçmişidir oysa geleceğe dair.
Yöneldikçe ışığa,ruhumuzu yansıtıyordu gölgeler.
Oysa bilirsin ki güneşin gölgesi olmaz.
Yalnızca gün biter gönlün ışığı hiç bitmez.
Yansıyan ışıktır bir bakışa karanlık düşen.
Veya bir an özünü özümüze süzen aydınlıktır bilinmez.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta