Serin rüzgarların hışmında şehirlerden çıktık yola
Ara sokaklar, geniş caddeler geçtik gün gün...
Sonra günün ilk ışıklarında yıkadık ruhumuzu boydan boya
Sarı zambaklarla dolu bir bahçede, bir çay içimlik dinlendik
Hanım ellerinin kokusunda gölgelendik sonra
Korku, kaygı nedir bilmeden yaşamın anlamına yaslandık
Sonra sırtımızı verdik bir ağaç gövdesine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Asırlık prangalarımızdan kurtularak, ruhumuzun nefes alışına tanık olduk
tebrikler...
yüreğinize sağlık...güzel şiirinize tebriklerimi gönderiyorum...selam ve sevgiler. Erol Şahna
harika bir çalışma kutlarım saygı ve sevgilerimle
Dozulmez guzelliyi olan shiirdi, vallahi chok guzeldi, duygu dozasi chok buyuktu.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta