Yaşamda ancak yüksek bir fikir ve ulaşılmazlıkla kendine ulaşabilir insan.
Çünkü insan yüce bir o kadar derin, dipsiz ve bucaksızdır.
Her ne kadar zemine bağlı olsada varlık, varlık bir o kadar bağımsızdır.
Yüce bir düşünceyle özgürlük doğar,özgürlük ile ruh yücelir.
İnsan yaşarken kendi ruhuna dokunduysa eğer, yaşam artık başka bir diyardan izlemek gibidir kendini.
...Uçurumun en kenarında açan bir çiçek duyuşuna iklimsiz kalır artık.
Yüksek fikirler değil, o fikirlere varmadan önceki yaşadıklarıdır asıl insanı yücelten.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta