DOĞUMDAN ÖLÜME
Sabah üst mahalledeki insanların feryatlarıyla uyandım,
merak içinde çıkıp dışarıya,oturduğum soğuk kaldırıma istemeden adını yazdım,
konuştum kaldırıma yazdığım senle'eger ölen sen olsaydın ben yaşayamazdım',
mavi bir evin önüne,ölümün yeşil rengi yanaştığında,sağlığındı tek niyâzım.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta