Ben'ki yaşamaya bile yanaşmamışım..
Susuz kuyunun dipsizliğine düşmüşüm..
Bir karanlık içinde boğmuşum kendimi..
Kırık bir aynanın karşısında dururken
Islak kirpiklerimin ardından kendime bakarken.
Onsuz zamanın yok olduğu düzlemindeydi,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta