Beynimde zincirleme bir kaos ve bütün umutsuzluk arabalarını uçuruma sürüyorum.
Kaldırımsız yollarda, yol kavgası yapıyorum kesiştiğim hecelerle.
İzinsiz giriyorum soytarılar karargâhına...
Ne varsa, döküyorum ağza alınacak, alınmayacak cümleleri mısralara.
Yurtsuz olmayı seviyorum, aidiyetsiz duygularda.
Yaşamak savaşı; yalansız, orda, burda, şurda...
Ve kusursuz bir çocuk gülüşüne konmayı düşlüyorum;
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta