Üzüntüler'de bizim için,sevinçler'de bir o kadar,
Sabah uyandığımız'da,kainatı ısındıran güneş'te,
Güneş'ten ilhamını alan ay'da,
Gündüz'ün yerini alan karanlık'ta.....
Herşey biz'ler için,adeta hizmetkar durumuna getirilmiş,
Kainat sofrası bütün görkemiy'le,ihtişamıy'la önümüze kurulmuş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta