Bir şiirdir yaşamak,
her sabah uyandığında gözlerinden öpmektir, zamanın.
korkularından arınmış bir kalbin duraksamadan atışı kadar hızlı ve hunharca sevmektir. Mevsimsel bir tükeniştir yaşamak, usul usul eriyen solgun bedenlerde.
Kısa bir öyküdür.
Zamansız gelen ölüme inat,ayağın takılmadan çocuklar gibi,
eylül akşamlarında koşmaktır.
Dilsiz bir şehir hikayesinde yerini almaktır.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim