Ey gecelerin dostu!
Karanlıklar ülkesinin umarsız kırallığı.
Yosun kokulu mağara tavanlarına askıntı olan hayat,
Su kürede çağlayan sular bilir seni.
Sense yeryüzünde akan nehirleri tanıyamazsın.
Nehirler ne renktir?
Hangi yöne akmadadır?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık gönlünüzden damla damla akan duygularınızı mısralara döküp okuyanlara duyguları sel misali aktarmışsınız şiirinizi beğeniyle okudum canı gönülden kutlarım sizi Saygı ve Sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta