Yaşamak dipsiz bir kuyu
içine atıyor seni Tanrı
bir kucağına bedenini
bir kucağına maneviyetini
ışığa çıkmak
binlercesi içinde sen olmak
senin elinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Seçilen kelimelerdeki uyum, şiirin ruhunu bozmayan geçişler. Çok güzel hatta bence mükemmel.Karpe diem felsefesi bu kadarmı güzel anlatılır.Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta