En çok yaşamı düşünürüm
kaleden bakarken boşluğa...
Yaprağın her titreyişi,unuttuğum yüreğimin heyecanını,
kuşların kanatlarına yüklediğim umutlarımı hatırlattı.
Taç yapraklarına yazdığım sevgilerim,ümitlerim
akşamsefalarının telaşlı kapanmasıyla yok oluyor.
ve.....
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta