Yaşamak Şiiri - Ayşe Yarış

Bir yıl düştü takvimden
oysa ben bir çağ eskittim içimde.
Zaman,her geçen gün biraz daha yonttu umutlarımı.

Sabırdan ördüğüm surlar yükseldi,
taşları pişmanlıklarım,harcı sükûtum.
Sıkıntılar kapıya vurur hâlâ;
Bilmezler içeride artık eski ben yokum.

Hüzünle mühürlü bir yürekle yürürüm,
Adımlarım titrer; düşerim,
her düşüş yeni beni kaldırır ayağa;
kendime sorarım sonra,
herkesin yürüdüğü yolda ben de yürüyeyim mi,
yoksa ayağıma uymayan ayakkabıyı çıkarmaya cesaret edeyim mi?