En ağır yük yürekte taşınırmış öğrendim
Cahildim ben her düştüğümde öfkelendim
Acı olmadan eksikmiş insan hüzünle bilendim
Su verilmiş çelik gibi her zorlukla daha da güçlendim
Sabrı öğretti yaşamak kurtlar sofrasında
Kaç defa satıldım ben şu dünya pazarında
İyileşti ama iz bıraktı dost bıçağı sırtımda
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta