Benim için yaşam sendin,
Onu da aldın benden.
Nefes almayı senden öğrendim,
Şimdi hava bile ağır içimde.
Gidişin bir vedadan fazlasıydı,
Bütün yarınlarımı topladın giderken.
Ben kaldım; eksik, sessiz,
Adını anmaktan bile korkarken.
Benim için yaşam sendin,
Şimdi yaşamak sadece alışkanlık.
Sen gittin ya…
Dünya durmadı belki,
Ama ben durdum, içimde.
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 11:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!