yok, olmayacak zaten olmazdı da senden bir şey
çok önceler sende gördüklerimiz yedi bizim aklımızı da
sana tapanların onca yaşattıklarına rağmen bir uyanma olmadı ya; pesss...
işte ona yanıyor bu milletin bir kesimi
sayeden şiir dahi yazamaz oldum
insanın içinde yaşama sevinci bırakmayan bu bed, güdümsüz, sevgisiz halin...
onu bırak, milletimin en talihsiz gecesi ana rahmine düştüğün gecedir dediler de senin için
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta