İki gözlük taşıyoruz, biri uzak...biri yakın....
Uzağı nadir takıyoruz..bilinmeze bakar gibi...
Yakınsa... izini yerleştirdi...gözlerimizin altında.....
Gözümüze girse görmüyoruz..kimi zaman...aradığımızı....
Telefon çalsa korkar olduk..yine acı haber diye..gece geç vakitlerde.....
Alıngan olduk..darılır olduk..eşe,dosta,konuya komsuya....
Çocuk sesini,kapı gıcırtısını,damlayan musluk sesini...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




zaten engelli dediğin nedir ki: entellektüel anlamda
istediğiniz bölümü okuyamama, istediğininiz işte çalışamamaktan tutunda ön yargılarımıza değin her şey bir engeldir. bu süreci sürenlerse engelli...
ne güzel bir özelştiri hayata....
tatlı dille...
yürekten ve nefis bir dille...
selam ve saygılar değerli yürek...
kutluyorum...
iç ve içtenlikle kaleme alınmış
yüreğinize sağlık.
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta