Şimdi içime atıyorum herşeyi,
En zor yiyeceği sindirir gibi sindiriyorum şimdiyi,
Bakıyorum geçmişe,hayat önümde sökülüyor;
Makaradan ipliğin,yaşamdan tok bir canın ağır ve yavaş kayması gibi,
Öylece kayıyor ayaklar altında ezilerek...
Herşeye rağmen ufukta bir pencere açılıyor,siyah perdelerin ardında!
Uzanıyorsun Adem'in elmasına uzanır gibi pervaza; ama nafile!
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta