Vay be! Dediğim zamanlar oluyor kendime.
Bunca yaşanılandan sonra, acılara tebessüm doğuyor dudaklarında.
Kaç zaman geçerde kabuk bağlayan yaraların altından izi kalır, kahrımıza münhasır.
Şimdi kesif bir geçmiş kokusu burnumda.
Her yarayı sarıp, sarmalamakla geçirdiğimiz bir ömrün kefaretini ödeme vakti olmalı bu, nobran ve yorgun haller.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta