Yaşamak güzel şey, her şeye rağmen... Hayatın renkleri öylesine güzel ve ahenkle harmanlanmış ki; karası beyazı, alı, moruyla... O enfes yeşilinden atlas mavisine... Gri mi? Onu hüznün rengi olarak yüreğime sardım sevgiyle, yaşamın bir gerçeği olarak. Karıştırdım bu renk armonisini, adına yaşam dedim; bitimli ömrün bitimsiz sonsuza giden yolunda bana soluk aldıran can suyum...
Bu anlayış içinde yaratırız kendi gök kuşağımızı.Yaratan, yarattığına (akıl ve yüreğimizle) katkımızı bekler; KENDİ GÖK KUŞAĞIMIZLA BİR PENCERE AÇARAK YAŞAMA...
Refika Doğan
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Biliyormusunuz yaşamı uzun uzun yaşamak değil aslında marifet o uzun yaşamı alıp böyle kısa öz dolu dolu kelimelere sığdırabilmek asıl mesele.....Renklerden kendi gökkuşağını yaratmak çok büyük bir ustalık gerektiriyor....Herkes kendi hüzün rengini seçer sizin ki ne güzel gri benimse hüzün rengim beyazdır...Umut rengim yeşil...Mutluluk rengim mor...Akıl rengim hepsinin karışımı yine BEYAZ.....Çünkü öğreniyorsun yaşam hüznün penceresinden açılıyor gökyüzüne gözyaşlarının renginden boyanıyor mavi sarı yeşile renk renk acılar siyah bulutlar gibi kaplıyor gökyüzünü sonra o yaşam renklerini birde bakıyorsun sen yaratmışsın hayatına ister her renk ayrı bir mana....Yaşamda usta ise yaratırsın en güzel gökkuşağını ama herkes usta bir ressam olamaz renkleri iyi kullanamaz.....Emek ister ressam olmak fedakarlık ister mücadele ister bazen en sevdiklerinden elinde yanında olmasını istediklerinden vazgeçmek ister...
Refika Hanım muhteşem bir yazarsınız o kadar seviyorum ki yazılarınızı inanın okuyup yorum yapmakta zorlandığım sayılı yazarlardan birisiniz hani okuyunca lal olursunuz öyle.....O kocaman yüreğinize sevgi gönderiyorum iyiki varsınız....SAYGILARIMLA.....
Hayata pozitif bakmak tıpkı dediğiniz gibi'karası beyazıyle,alı moruyla,o enfes yeşilinden alın da atlas mavisiyle...Gri mi? Onu hüznün rengi olarak yüreğime sardım sevgiyle,yaşamın bir gerçeği olarak...Karıştırdım bu renk armonisini,adına'yaşam'dedim; bitimli ömrün bitimsiz sonsuzluğa giden yolunda bana soluk aldıran can suyum..'Ne güzel demişsiniz.Şu üç günlük ömrü çok küçük tefaruatları büyüterek hayatı kendimize zindan etmenin manası ne,değer mi ? Yüreğine ve kalemine sağlık REFİKA'CIĞIM size tamamen katılıyorum.Bu erdemli düşüncenizden ötürü benden size yürekten selamlar ve 10 tam puan.
Benim güzel yürekli can bacım;
Annem için kaleme aldığın şiire yazamadım; buraya yazıyorum..
'Gök kuşağımı galiba kaybettim bacım...'
Çok teşekkür ediyorum...
Çok sağolun...
okumak güzeldi tşk.sevgili Refika Doğan...
Bakan gözlerin derinliğinde hüznü bulmamak dileğiyle sevgiler can dostum güzel yüreğine, bilirim ki siyahı al eder senin o gül yüreğin.
ne güzel bir pencere açılmış yüreğinizden...
gökkuşağının tüm renkleri ışıl ışıl...
hayat işte bu....
yaşamak sadece nefes almak değildir....
tüm renkleri yaşayabilmek ve onları tatmaktır...
herşeyiyle...
önemli olan güzel bakmaktır...
herşeye...
tıpkı değerli kardeşim refika hanımefendi gibi...
selam ve saygılarımı gönderiyorum...
bu güzel yüreğinizi ve kaleminizi eksik etmeyin...
öyle değerli dökülüyor ki...
özlemle yolunu gözlüyorum....
Evet ; yaşam her rengi ile bir farklı anlamı yüreğimize, beynimize yansıtır . Sevsekte sevmesekte hiç olmadık ve beklenmedik an ve yerlerde karşımıza çıkıveren bütün renkler içindeki o farklı kokuları doğru algılayıp değerlendirirsekte yaşam kişi için doğru bir anlama kavuşmuş olur . Kutluyorum bu çok kısa ama doğru ve güzel anlatımınızı . Kaleminize, yüreğinize sağlık ...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta