Geriye ne kaldı dersen
Kavgamı bırakıyorum rüzgarlara
Selam etsin seni soranlara
Bir kuş konsun pencerene
Dile gelsin anlatsın derdini kendince
Kim bilir hoşça kal demeden
Yüreğinden kopan ne varsa
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Umudun bir rengi olsaydı muhtemelen mavi olurdu.
Deniz gibi, gökyüzü gibi, şiirde ise gözlerin mavisi gibi.
Güzel bir şiir okudum.
Kaleminize sağlık.
Tebrikler.
Teşekkür ederim Osman Akçay hocam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta