Yaşamın törpüsüyle savaştayım.
Sallanan bir köprüde kafa kafaya gelmişiz.
İnatlaştıkça, altı dalgalı deniz gibi yaşatıyor hayatı.
Dışarıdan bakanın, gözünü yoruyor durgunluğu.
İçeriden bakan, göremiyor dışarıyı.
Törpü elbet,
Tırnak törpüsüyle birebir aynı işi yapıyor.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta