Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gün doğumunda başladık
Sevdaya varmak için emekledik..
Sonra sevdalara daldık, sevdalandık...
Özlemlerimizi yaşamak için hayaldeydik...
Öğleyin çıkınımızda ki, kalan son azığımızı paylaştık...
Dudak dudağa, sevgiyi kalbimize gömdük.
Gözlerimiz buluştu, kalblerimizin özlemlerinde...
Sevdamızla birlikte, hayallerimizde eridik..
Gün batımına doğru, uyandık, son bir arzu...
Karanlıklara gömülmemek için, çabaladık...
Günü bitirmemek için, Güneşin arkasından koştuk....
Yaşamı bitirmemek için direndik, direndik hep...
Yaşamı bitirmemek, bitirmemek yaşamı...
Sevdamız, özlemimiz, Yaşamımız oldu,
Yaşadıklarımız ve Yaşayamadıklarımız......
Son bir çaba ile, geçti gözlerimizin önünde...
Yaşadıklarımız...
Yaşayamadıklarımız..
Yaşamlarımız......
Yaşamlarımız......
Yaşamlarımız....
;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Bu güzel şiiriniz için tebrikler.
Yüreğinize sağlık.
selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta