Yaşam Şiiri - Çağdaş Gök

Binbir umut ve hevesle çıktığı, yaşam denilen bu yolda
Derin acılar ve hüzünlerle iç dünyası sarıldı
Hayat tüm acımasızlığı ile vurdu gerçeği yüzüne
Yaşadı, yaşanabilecek tüm hayal kırıklıklarını

Uyudu, uyandı, bunalmışlığın getirmiş olduğu çaresizlikle
Buluverdi kendini deniz kenarı bir uçurum eşiğinde
Baktı hırçınca kayaklıkları döven dalgalara
Bir anda bırakı verdi kendini, Karadenizin soğuk sularına

Zavallı insan kaldıramadı yaşamın ağır yükünü
Yitirdi umudunu bulamadı ölümden başka çözümü
Olmadı kalanlara bir ders bu garibin ölümü
Yaşam sahnesinde tekralanan bu acı döngü

Bulundu uçurumun eşiğinde bıraktığı mektubu
Ölümden önce kaleminden dökülen son yazı
"Oysa tek bir isteğim vardı, insanca yaşamaktı"...