Sabah oldu yine... “GÜNEŞ’İN” ilk pırıltıları “DAĞ” yamaçlarına vurmaya başladı.
Yatağından doğruldu. Etrafına bakındı. Kendisine ait bir odası yoktu. Üç kız kardeş
bir odayı “PAYLAŞIYORDU”…. Karşılıklı iki ranza, biri her zaman boştu. “MİSAFİR”
geldiğinde “BAYRAM” ederdi ranzanın üst katı. Müzik setleri ve çalışma masaları
duruyordu.
Her gün olduğu gibi “BUGÜN DE” her taraf darmadağınıktı. Yatağından inerek
mutfak bölümüne geçti. Ve pencerenin önüne gelerek sabahın sessizliğini içine çekti.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta