yaşam,
tuval üzerine bir yağlı boya çalışmasına benzer.
evrendeki bütün devinimler,
tuval üzerinde yerini bulmaya çalışan renkli boyalar...
ben sendeki ışığı gördüm.
anladım; renginle uyuşmalıyım.
ki tanrı yarın, boyamı senin yanına sürsün...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta