“Yaşama alıştığım kadar hiçbir şeye alışmadım, alış-
mam da..”
Yokluğunun bilmem artık kaçıncı günü, yoksun, bu
beni gün geçtikçe mahvediyor.
Kızma bana; insanları, hayvanları, ağaçları, sayıları
tüm güzellikleri unuttum bir seni unutamadım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta