Yaşam,sevdim deyip de sevemediğindir,
Buldum deyip de bulamadığın.
Yaşam,sevmiyorum deyip deyip,
Sevmekten bir türlü vazgeçemediğindir.
Yaşam,geride hiç bir iz bırakmadan,
Kimileri için savrulan bir duman.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Yaşamak istediklerimizin yaşanmamasının yoludur yaşam... Sonu gelip tosladığımız bir taş ile noktalanan...
Kaleminize sağlık sayın Mustafa Çetinkaya...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta