Yaşam Şiiri - Tuncay Özdere

Yaşadığın kadar yaklaşırsın mutlak sona,
Yaşasan da geçer zaman, yaşamasan da…
Saatin tik takları çınlar kulaklarımda,
Her vuruş bir ömrü eksiltir usulca.
Yaşa, tüm derinliğiyle, tüm coşkusuyla,
Bir daha hiç doğmayacakmış gibi bugüne.
Sev, son gün bugünmüş gibi,
Kalbini esirgeme hiçbir yarından.
Yoğunluğuyla yaşa anı,
Sanki zaman sana borçluymuş gibi.
Sevil, son insan sen kalmış gibi yeryüzünde,
Bir tek sana ihtiyaç varmışçasına.
Kucakla hayatı, hiç bitmeyecekmiş gibi,
Ve her an, yaşandığı kadar ölümsüzdür.