Yaşamın kokusu mu bu burnuma gelen
Gözlerimi acı bir soğan gibi yakan.
Soğanın sefasını yiyen sürerken
Bu uğurda ağlayan onu soyan.
Nedir yaşamı böyle vazgeçilmez kılan
Küçük bir tarla faresinin
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta