Yaşam bir tüy kadar hafif
Bir balyoz kadar ağır
Geçtiği anlaşılmaz
Geçerken uğraştırır
Uyanırsın her şey farklı
Ne köşedeki bakkal yerinde
Ne de huzur var kahvehanede
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




oldukça güzel bir şiir..tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta